سایه روشن های شیرین

سرودن را دوست دارم،  مثل نوشتن...
از دروغ فراري‌ام
تا بشود نمي‌گويم و شنيدنش را  چندان تاب نمی آورم...
تاريخ را هم ، هيچ باور ندارم...
و وقتي
مي‌شنوم كه مي‌گويند:
"شاعران بهترين دروغ‌گو‌هاي تاريخ‌اند"
جا مي‌خورم و غصه ...

به همين بهانه
تلاش مي‌كنم بنويسم تا به سرايندگي برسم
راستي را بسرايم و
سروده‌هايم سرشار درستي‌ بماند
قبل از اين‌كه
به تاريخ پيوند بخورم...
و
زندگي زود تر از من به نقطه‌ي پايان برسد...